August 8, 2016

मागणं

जाई-जुई, केवडा ओला,
गंधाळलेल्या पाकळ्या दोन.
चाखून मकरंद घे अन,
ओळखू बघ येतंय कोण!

हवी हवी, मागते थोडी,
कण्हत किर्र दुपार काळी,
मातीमध्ये रुतलेल्याला,
आभाळाची लागलीये ओढ

देवळापाशी थांब थोडा,
पारावरती थिजून बघ,
गात्रांच्या भरतीखाली,
मृतासाराखा निजून बघ.

खोल खोल, निळी ओळ,
पूर्णविरामाशी उभा सूर्य
उंच उसळून कोसळणा-या 
लाटांची तीक्ष्ण कड 

वारश्यातून गाणं आलंय
सूर इंद्रियांचे जीवघेणे 
अर्थ भाषेला परके,
शब्द-गंधांहाती गेले

उन्हाने झाकून बघ
वाटेवरून परतून चल
चाखून, मापून, स्पर्शून,
ओळखू बघ येतंय कोण!

दुपार

टळटळीत दुपार उघडी गॅलरी लांब पाय, शाॅर्ट शाॅर्टस आभाळात फ्लोटिंग ब्लाॅब ऑफ ऑरेंज
एकटक नजरानजर सरळ चटके डोळयात, चष्म्यातून आरपार हनुवटीला घाम बोटांची हालचाल साचलेल्या धुळीत नक्षीकाम अनबेअरेबल स्लो मोशन एक्झीस्टेंशिअल खड्डा दोन फुट अजून खोल ---पाऊस इंटरस द सिन उघडी गॅलरी बॅगी ग्रे टी-शर्ट नॅचरल सेपिया मोड ऑन नॅचरल नॉस्टॅल्जिया मोड ऑन
कमरेवर हात केस-वारा-भुरभूर ३६० डिग्री शोध- हुरहूर ---टळटळीत दुपार आणि गुळमुळीत पुरुष बोअरडम

- हर्षदा विनया

March 22, 2016

.

column मागे column, आणि row खाली row,
 भरत राहायची की excel sheet
नऊ ते पाच
जगण्याला अजून तरी काय लागतंय? 
उगाच मोह करायचे नाहीत
स्वातंत्र्याचे फालतू!


customary असलेलं सगळं जगायचं -
बाकी अधून मधून मात्र, 
असं एकंदरीत उदात्त जगायचं
आकाश कवेत  नाही घेता आलं, 

शिक्षण, नोक-या, लग्न, मुलं-बाळं 
आणि त्यांच्या ठराविक liabilities पण
:घर- गाडी, घर२- गाडी२....घरn-गाडीn
रोज खायचं तीन वेळा- शिजवायचं दोन वेळा- भाज्या आणायच्या आठवड्यातून एकदा.

येऊ द्यायचे humanism चे झटके, 
फार्म मधली हाउसेस घेऊन थोरो व्हायचे. तंतोतंत.
निघताना फिनोप्थेलीनच्या गोळ्या सांडून ठेवायच्या न विसरता, pest control साठी. 
आर्ट गॅल-या, म्युझिक, लिटरेचर तत्सम जागांमध्ये, 
भागवून घ्यायची शाब्दिक खाज.
शब्द खायचे-घोळायचे तोंडात-ओकायचे
शब्द पोटात गेले चुकून 
की सुटतात
विवेकी विचारांचे अपचनी-दुर्गंधी ढेकर 


तर गच्च्यांवर मालकी हक्क सांगून, 
वाटून घ्यायचे आभाळाचे तुकडे. 
आणि पश्चिमेकडच्या कारखान्यांकडे बोट उगारून दाखवून द्यायचा capitalism 
जगण्याला अजून काय लागतंय?