February 19, 2009

"सखा"

कधीतरी "सखा" या शब्दाने भुरळ पाडली त्यातंच चैताली आहेर (उर्फ़ चैताली ताई) यांची "सखा-सर्वसमावेशक असा" ही कविता वाचनात आली..
ती अशी :

सगळ्यांना मित्रं-मैत्रिणी असतात .... मलाही आहेत...
पण तु माझा "सखा" आहेस....
त्या निळ्या,मिश्किल कृष्णासारखा..... अथांग.....
काहितरी शोधत होते.... युगोनयुगे....
ते तुझ्याकडे आहे... अगदी शुद्ध स्वरुपात.....
फुलांवरून हात फिरवत असताना... आई गं!
टचकन काटा रुतला मला... तळमळले....मनापासून कळवळले!
शोधला काटा... पण बहुतेक फुलंच टोचलं असेल मला.....
तु बघत होतास स्थित्यंतरं ...... स्थितप्रज्ञासारखा!
त्या बेसावध क्षणी.... मी भान विसरले,
तुही माझा हात धरलास.... किंबहुना मला तरी तसे वाटले....
आणि आपण निघालो त्या क्षितिजाकडे...
केव्हाच पोहोचलो असतो ..... अल्याड काय अन् पल्याड काय!
पन तु माझा हात सोडलास ......!!!!! म्हणालास.....
"चल जा! मार भरारी....मी आहे इथेच..."
मी चमकून बघितले तुझ्याकडे आणि क्षणात मळभ दुर झाले.....
मी पिसाहून हलकी होउन उडाले...
कुठेही असेन मी आकाशात....
खात्री आहे मला.... माझ्याकडे त्याच अनिमिष नेत्रांनी बघत असशील तु...
... नितळतेने भरलेल्या.....
म्हणुनच तु माझा "सखा" आहेस..... सर्वसमावेशक असा!!!


------ चैताली.


------ चैताली आहेर..

ह्म्म्मं.. सखा.. कोण असतो सखा.. मित्र असतो? प्रियकर असतो? कि त्याही पलीकडंचा असतो कूणीतरी?
आणि एक विचारचक्रच सूरू झालं..
चैताली ताईने उत्तमप्रकारे व्याख्या केली आहे..
>>"तु बघत होतास स्थित्यंतरं ...... स्थितप्रज्ञासारखा!
>>पण तु माझा हात सोडलास ......!!!!! म्हणालास.....
"चल जा! मार भरारी....मी आहे इथेच..."
तिच्या या ओळी बरंच सांगून जातात.
सखा हा निव्वळ मित्र नाही, तो प्रियकरही नाही कारण प्रियकराबद्दल असणारी सहवासाची, शरीराची ओढ त्याच्याबद्दल वाटत नाही.
सखा.. हा सूर्यासारखा.. स्वतः तळपून प्रकाश देत राहणारा, दूर राहून उगवण्यापासून मावळेपर्यंत ’आपल्याकडॆच पाहतोय कि काय?’असे भासवणारा.. तो सखा !!
सखा क्रूष्णासारखा.. युद्धात सहभागी न होता, अर्जूनाला गीता सांगणारा..त्याच्या रथाचा सारथी..मार्गदर्शक..युद्धाची सुत्र हलवणारा..पण तरीही नामानिराळा राहणारा.. तो सखा !!
आयूष्यातला सखा ही असाच हवा.. सगळी जगण्याची लढाई दूरवरून पाहणारा..पण स्थितप्रज्ञासारखा (हे महत्वाचे) !!
पण सतत भासवणारा कि "मी आहे"
लढाईत सहभागी न होता सुद्धा "तू लढ,घे भरारी.. मी आहे" ह्या एका वाक्याने हजारों हत्तींचे बळ देणारा ..तो सखा.. !!
सखा स्वतःमध्येच वेगळा आहे.तो कूणातही सापडू शकतो, एखाद्या मित्रात,मैत्रीणीत,आईत,बाबात,प्रियकरात,प्रेयसीत...कूणातही..
पण जर तो प्रियकरातच असेल तर त्यासारखं सुख नाही !! काय म्हणतात ते हिंदीत "सोने पे सूहागा!" [:)]

हर्षदा...
१९ फ़ेब्रू. ’०९

4 comments:

चैताली आहेर. said...

ये हर्षदा....
ग्रेट आहेस .....!!

Dipali said...

छान लिहीलेयसं ग हर्षदा...सही...

vijay ... said...

hmm.. its coool Dear..

suryakiran said...

Kadhich sakhane aase aasave yacha vichar kela navata me ... Tu je kahi sakhya baddal hilale ahe te mala aasse vatate ke je apan guru kadun pahato .. pan chan ahe sakhach guru, premi asel tar surekh ..