April 1, 2009

आणि बस्स.. आई गं !!

इथून पळ, तिथून पळ,
इथे आपट, तिथे आपट,
एक गुद्दा, एक फ़टका,
एक उडी नि मानेला झटका..
धाड धाड, खड खडाट..
धडाम धूम आणि बस्सं.. आई गं !!

वेडे वेड , वेडाची लिमीट,
क्रूष्णविवर, चंद्रशेखर लिमिट,
इकडॆ रेषा, तिकडे रेषा..
लक्ष्मणरेषा, सगळीकडे लिमिट..
आडवा छेद, उभा छेद..
ह्या आक्रूत्या, त्या आक्रूत्या..
तळ्यात उडी किंवा मळ्यात उडी..
धाव धाव पळ पळ.. आणि बस्स.. आई गं !

पडला देह, सावरलं मन,
खरचटला देह, फ़ुत्कारले मन..
शरीर थंडावले, किंचाळले मन..
वर वर स्तब्ध, निस्तेज देह..
आत आत आग आग..आणि बस्स.. आई गं !!

..हर्षदा विनया..

5 comments:

आशा जोगळेकर said...

शरीर खरचटले
मन गेले ओरबाडले
ह्रदय गलबलले
म्हणाले बस्स आई ग!

Archetypes India said...

हर्षदा,
या कवितेचे शब्द आणि गती, भाव आणि अर्थ किती बेमालूम गुंतलेत एकमेकात! जसे शरिर आणि मन गुंतलेले असते एकमेकात.
धन्य झाली भाषा आणि कविता.
धन्य झालो मी.
रेमी

Sachin_Gandhul said...

पडला देह,.... सावरलं मन,
खरचटला देह,..... फ़ुत्कारले मन..
शरीर थंडावले,.... किंचाळले मन..

.
. i like this lines too much..

Anonymous said...

Who is the protogonist in this poem? What is the purpose of all the chaos & struggle? What are you thinking when you wrote this piece?

All makes a tremendous sense if read in a singular context... Its a struggle you are waging against the unknown opposition. Who is there from the moment time started with you and will remain untill the time stops... This battle will take its toll and might not be fruitfull one in the end. But now its too late dear... Only way to avoide this confrontation is not to acknowledge this opponent... Once you draw your weapon its over... You are engaged in one hell of a perpetual conflict...

Aai gaa... buss... mhanun sampat nahi he... Off course you know it all!! My best wishes...

A Priori of My Life ! said...

chandrashekhar limit.....mindblowing...